سایر شاعران

ابرهای پهناور را باد می راند

خفّت  مخورید
ابرهای پهناور را باد می راند
زیر پایم…
در پیچ و خم های سرزمین جنون
از مرارتِ جان
مرگ موحشی آفریده ام

هر جا ماهی  شنا می کند من راه  می روم
و در جایی برای اتراق، میانِ خطِّ عمودِ اشک
همه چیز را…
شفاف تر از مرجانی ظلمانی می بلعم
و…
همۀ
حقیقت گسسته می شود!

نوشته های مشابه

-.-.-.-.-.-
ح.رزاس
*توازن ـ ۹۷/۱/۲۵

ابرهای پهناور را باد می راند, کافه شعر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا