سایر شاعران

خوش آمدید و مشرف به سرسرای شراب

خوش آمدید و مشرف به سرسرای شراب
غبار  غم  بزدایید    با    دوای    شراب 

تفضلوا  و  تقبل  که  جز  پیاله و می
تمام دهر بود  همچو داستان و سراب

نوشته های مشابه

پیاله های مطلا  و این سرای عظیم
ز شیخ پیر بود تحفه ای برای شباب

سند صفای دل است و  شما بزرگان نیز
شوید زینت این بزم و هم پیاله ی شاب

چمانیان  چموش  و  قدحچیان  کریم !
الی مضیف شراب و پیاله ها من باب

به خط شوید  و  نوید سرور و مستی را
غزل کنید و  قرینش به زخمه های رباب

غرض ردای دوتا انتخاب و کردش گرگ
برای پنچه ی شومش ز جلد بره نقاب

به وقت خلقت آدم خدای لم یزلی
فرشتگان  سماوات را  نمود خطاب

که  در  برابر  آدم  به  سجده  سر  بنهید
صلای سمعا و طاعت بیامدش به جواب

به جز فرشته ی ابلیس کز غرور و حسد
درید پرده ی  آرزم  و  باخت حسن ماب

و باب رحمت لا حد و بی کرانش بست
به  روی  عالم  یاغی    مفتح الابواب!

فَمَا    يَكُونُ    لَكَ      أَنْ    تََكَبَّر    َ فِيهَا
رجیم گشت و من الصاغرین گشت خطاب

و  در  میانه ی  آتش  ز  کینه  آتش  نو
زبانه بر دل و جانش کشید و گشت مذاب

ز  روی  کینه  و  من  باب  التیام  دلش
گماشت همت تاسیس سرسرای شراب

و  خمره های  می  سرسرا  بشد  مخلوط
به  زهر مهلک  و  عطر به دل نشین  گلاب

قسم به سوره ی النجم و قاب قوسینش
که  انجمان  هدایت  و  نور  ام  کتاب

برای  وصلت  جان  خلیفه  با  جانان
نمود  هادی  راهش  مسبب الاسباب

قسم به  نور الم اعهد  و  به  روز الست
قسم به آیه ی قالو بلی و نفس مجاب

قسم به آیه ی اتممت  نعمتی که خدا
نمود  حجت خود را تمام  فصل  خطاب

خلیفه  بر سر عهدش  نماند  و  خامی کرد
ز دست ساقی شومش گرفت  جام شراب

قدم به  وادی  ظلمت  نهاد  و  نظم جهان
به سرکشی و هوا خواهی اش نمود عتاب

پیاله های پیاپی  به سر کشید  و  نشد
ز باده خواهی و می خوارگی خود سیراب

و  در  نتیجه ی  طغیان و  بندگی  عدو
خلیفه گشت میان خدا و خویش حجاب 

برای  قلعه ی  قلبش  که  بود  بیت الله
نهاده  رب حکیمش ز گوش و چشم دو باب

خلیفه شد  متعهد  به حفظ حرمت بیت
طریق زهد و توجه به روز حشر و حساب

ولی به وعده ی مستی و عیش واهی شد
خرابه  قلعه ی  دل با شراب چون سیلاب

ندید چشم و به گوشش صلای حق نرسید
به سان مرده همی گفت لیت کنت تراب

گذشت  چرخش ایام  و  آسمان  دلش
ندید جلوه ی خورشید و  نور  عالمتاب

فقط سیاهی شب بود  و  تیرگی مدام
و سینه بود ز هجران مهر در تب و تاب

حلول  ماه  محرم  و  عشق  آل  رسول
که بود قلب خلیفه ز محنتش بی تاب

ندای حی علی ماتم الحسین شهید
درید پرده ی شام مدام و رنج و عذاب

به  وقت بیت خدا شد زمان مطلع فجر
به لطف  حضرت رب العباد و الارباب

به یمن قطره ی اشکی  به سوگ ثار الله 
خلیفه  شد  به  یم المهر  ایزدی غرقاب

به سان دکه ی معراج گشت محفل ذکر
برات کرب و بلا شد نصیب او به ثواب

دلش  به  شوق  هوای حرم  هوایی شد
و رب العرش به عبدش چنین نمود خطاب

وصال مرقد شش گوشه همچو وصل خداست
برای  رحمت  بی حد  و  مرز  حق  بشتاب

به وقت  غسل زیارت  به گوش جان  برسید
ز  احمدش که  تویی همرهم به  جنت ناب

سپس  کفالت  دنیا  و  آخرت  فرمود
اب  الحسین  اسد الله  فائز المحراب

قدم  ز  روی  زمین  کند  و  کنده  شد از  وی
جمیع  ذنب  و  خطایا  و  شد  رها  ز  عذاب

به  وقت  رجعت  این  گام  اولین  به زمین
ز  جان به  ذوق  ملائک  رسید  عطر  گلاب

و  دسته  دسته  ملائک  به  امر  حی  ودود
برای  عرض تحیات و تهنیت  به  شتاب

شدند نازل و همراه و حافظش به مسیر
خلیفه شد ز عنایات حق  در استعجاب

دو  بال  سیر الی الله  فطرسش  آورد
برای  کندن  پای  دلش  ز حصر تراب

به هر قدم  حسناتش  مزید و افزون گشت
که اهل بیت نبی شد رضا به فعل صواب

گناه  قبل  و  گناهان    بعد  را  بخشید
از این حرارت مهر خداست سینه مذاب

طریق شط  فرات انتخاب و  چشمش دید
که  بی  امان ز غم  شاه  و  اهل بیتش آب

گرفته  ماتم  و  موجش  به  صخره  میکوبد
به سوز دل شده وردش  که  لیت کنت تراب

غرض که وصلت دریا بشد میسر و سهل
برای قطره ی  آبی  ز لطف خالق آب
 
دلش  برای  تشرف  به  صحن مولایش
به محض دیدن کانون عشق شد بی تاب

سرش به  جستن  زیباترین  پیام  سلام
و پای خسته به شوق تقربش به شتاب

نهاده دست ادب را به روی سینه ی خویش
و  با  کمال  تواضع    کند  گدایی  باب

نشد    معطل  اعضا  و  قلب  بی  تابش
به رشته رشته ی قلبش به خون نمود خضاب

از این خضاب و از این نحو عاشقی چشمش
به  پیروی  دلش  شد  به اشک  خود  غرقاب

دوباره  غسل زیارت  به اشک دیده  نمود
به گوش جان ز منادی حق رسید خطاب

خوش آمدید و مشرف به سرسرای شراب
غبار  غم    بزدایید    با  دوای    شراب

” احمد حاجی زاده اردبیلی “

تفضلوا  و  تقبل  که جز پیاله و می
تمام دهر بود همچو داستان و سراب

هزار حج و هزار عمره ی صحیح و قبول
عطا  نمود  خداوند  ذوالعطا  به  ثواب

به  امر  داور  دانا  به  حکم  هیزم  شد
گناه و محو و عدم شد به مهر عالمتاب

به هر کجا که  نهادش قدم خلیفه ی حق
زمین  به  جای  خلیفه  بگفت  یا  تواب

بدون مستی و  پیمانه زندگی هیچ است
قسم به مستی و مستان روزگار و شراب

ولی    سقایت  آن  را  ز  دشمنت  نپذیر     
که باطنش همه زهر است و ظاهرش چو گلاب

به  صفحه صفحه ی اوراق آخرت بنویس
گناه مستی و باکی نکن ز حشر و حساب

به  راه  میکده  مویت  به  رنگ  دندان  کن
که بی ثمر نگذارد  به  روز  حشر  ارباب

و  چای  روضه ی  ارباب  بی  کفن  را نوش
که  این  شراب  مقدس  دلت  کند  شاداب

احمد حاجی زاده اردبیلی

خوش آمدید و مشرف به سرسرای شراب, کافه شعر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا