ترانه عاشقانه فصل ِ غمگینی که زرد ست

ترانه عاشقانه فصل ِ غمگینی که زرد ست

فصل ِ غمگینی که زرد ست
فصل ِ عاشق های تنها
بی مخاطب مثل ِ پاییز
زیر ِ بارون غرق ِ غم ها

خش خش ِ برگاي خشک و
نم نم ِ بارون ِ سردش
عاشقی در زير ِ بارون
لمس ِ اون دستاي سردش

با تو پاييزم چه زیباست
با تو پاییزم بهاره
با تو فصلم خوبه خوبه
بی تو فصلم تاره تاره

توو همون روزاي پاییز
بهترین روزم تو بودی
با تو پاييزم چه زيباست
گر چه الانم نبودی

پا به پای تو نشستم
زير ِ بارونی که نم بود
دست به دستم داده بودی
فصل پاییز بی تو غم بود

نم نمک بارون ِ پاییز
خش خش ِ برگا که زرده
آسمون ابری شده باز
با همون حرفا که سرده

دست به دستم می دهی باز
زیر باروني که نم بود
خنده هایت عاشقانست
خنده هایی را که کم بود

بی تو پايیزم چه سرده
بی تو تنها تر شدم از
بی تو فصلی را نمی خوام
حل شدم در گریه ای محض

در دلم پاییز ِ تلخی ست
چون که رفتی از کنارم
بی تو سردم مثل ِ پاييز
بی تو لبخندی ندارم

فصل ِ پاييزم چه سرده
فصل ِ تنهایی چه سرده
فصل ِ دلتنگی چه سرده
بی تو هر فصلم یه درده
احمد طیبی