معرکه ی غم

معرکه ی غم

معرکه ی غم

تک و تنها ، وسط معرکه ی غم ، تا کی ؟
بی تو تبدارترین بارش نم نم ، تا کی ؟

طعمـه ی زلزله ی لحظه ی دیدار تو و
بی تو ویرانه ی روی گسل بم ، تا کی ؟

با نگاه تو ، پر از وسوسه ی سیبم و باز
توتم عشقم و بر شانه ی ادم ، تا کی ؟

آیه ی چشم تو تا ، بر غزلم نازل شد
شاعر بارش رویای مجسم ، تا کی ؟

دائم الخمرم و در میکده ی چشمانت
مست از اخم تو و خنده ی توأم ، تا کی ؟

بی تو در برکه ی تنهایی خود ، غوطه ورم
مثل نیلوفر غم ، عاشق شبنم ، تا کی ؟

بیستون غم و سرشار غرورم اما
مثل فرهاد که در عشق مصمم ، تا کی ؟

تو نباشی ، همه پنجره ها می بارند
تپش دلهره ی پشت سر هم ، تا کی ؟

راوی راز نیستان و فراق جانسوز
معبد راز تپش های دمادم ، تا کی ؟

وسط همهمه ی چشم تو ، طوفان شده و
وااااای … تکرارِ دویدم ، نرسیدم ، تا کی ؟

حس مردادترین آتش نمرودم باش
عاشقت باشم و در قعر جهنم ، تا کی ؟

بی تو انگار همه ، روزنه ها بن بست است
دلخوشی های من و باده ی نم نم ، تا کی ؟

امشبی هلهله در یاس خیالم انداز
بی تو ، بی تاب ترین شاعر عالم ، تا کی ؟

محمد جوکار “یاس خیال” ۱۳۹۶٫۰۶٫۲۶