غزل عاشقانه یـکبار بــــــــرای آخـــریــــــن بـار

غزل عاشقانه یـکبار بــــــــرای آخـــریــــــن بـار
یـکبار بــــــــرای آخـــریــــــن بـار
با خـــــــــود ببرم به وقـتِ دیدار
تا بـــــــــوفه یِ دانشکده ایی کـه
با دیدنِ تو شدم گــــــــــــــرفتار
آنـجـا کــه ز جـــــادویِ صـدایـت
‌ تَـسـخـیـر شـدم کـنـارِ آن بــــــار
از کافـــــیِ کـافـــــــــه یِ نگاهت
نــــوشــانـدیَـمَـم به قصدِ تـیـمـار
با یادِ همان خــــــــــاطره تَن کن
یک ژاکـتِ ســــبــز و شـالِ گُلـدار..
اینبار بِبَر بــــــــــــه بیکـــــــرانها
مــــن را بِـرهــان ز دودِ سیگــار..
“مجید ماه بانویی “
طــهــران