ماهی از کسری مهرگان

کسری مهرگان

من و تو”مثل دو ماهی”توی این تُنگ بلوریم
توی حرص فتح دریا”راهیِ”برکه ی نوریم
توو دل افسانه ی عشق”آدمارو دوره کردیم…
ما به این کویر وحشت؟!….نه دیگه..برنمیگردیم!
ما رفیق و همزبونیم”واسه ما”عاشقی مرگه
واسه ما”قصه ی عادت”قصّه ی گل و تگرگه!
آسمونو دوره کردیم”پُرغرور و”پُر صلابت
بجای بوسه نوشتیم:همسفر…سَرت سلامت…
“”بگو نه”به عشق و عادت”بگو نه!!!
به همیشه های ظُلمت”بگو نه!!!
تو به فرجام سیاه اعتماد…
به شبِ دِنجِ خیانت”بگو نه.
به نگاه برفی عروسکا”…
یه غزل”شعله ی بیداری بتاب
به حضور سایه ها”تکیه نکن!…
تکیه بر پیکره ی امنِ حُباب…
توی خلوت شبانه های من
تو فقط…رَفیق و همترانه باش…
خونه رو با بوسه شُستشو بده”
به هوای کوچمون”غزل بپاش
من و تو”هم آسمونیم مگه نه؟
همگُریز و هم مسیر و همزبون…
فرشمون ساحل سُرخ قصّه هاس
سقفمون”گُنبد سبز آسمون
سایه بونه سایه پوشه”خواب ما…
مخمل تنپوش کهنه ی خداست
دست ما”به تن هم نمیرسه
راه ما”از راه آدما؟! جداست…
بین برزخ تن خاکی ما
درّه ای”به گودی نجابته
واسه ما”که شاعر شقایقیم
عاشقی!!مرثیه ی اسارته
ما از این جنگل تشنه میگذریم…
ما از این شبای گنگ بی نشون
ما از این”وادیه هجرت میکنیم
توی گُرگ و میش”سُرخ آسمون
همه جا حرف و حدیث”ما میشه
تا اُفق…”قَد میکشه:حماسمون
تو به این”طنز صداقت بگو نه”!
به شبای گرم!وحشت بگو نه…
به نگاه فصلی عروسکا
به بهار این جماعت”بگو نه…